Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. X
    

Technologia

INWESTYCJE W BIOPALIWA II i III GENERACJI

Z inicjatywy Komisji Europejskiej biopaliwa z paszy lub roślin żywnościowych mają zostać zastąpione przez biopaliwa drugiej generacji czyli takie, które będą wyprodukowane z surowców niespożywczych, takich jak odpady, słoma, celuloza lub algi.

Promowane są możliwości jakie stwarzają biopaliwa II/III generacji, które są źródłem znacznie niższej emisji gazów cieplarnianych, niż przy wykorzystywaniu paliw kopalnianych, a także nie wpływają na ograniczenie produkcji żywności.

Komisarz ds. działań w dziedzinie klimatu, Connie Hedegaard, stwierdził:

- Aby biopaliwa pomogły nam przeciwdziałać zmianie klimatu, musimy stosować faktycznie zrównoważone paliwa. Musimy inwestować w biopaliwa, które przynoszą rzeczywiste ograniczenie emisji i nie konkurują z żywnością. Oczywiście, nie wycofujemy się zupełnie z biopaliw pierwszej generacji, ale wysyłamy wyraźny sygnał, że przyszły wzrost sektora biopaliw musi być stymulowany zaawansowanymi biopaliwami. Inne rozwiązania nie będą miały zrównoważonego charakteru.

Politycy UE zaproponowali zmianę obecnie obowiązujących przepisów dotyczących biopaliw zawartych w Dyrektywie o energii ze źródeł odnawialnych i Dyrektywie mówiącej o jakości paliwa.

Jak podaje Komisja Europejska na swojej stronie, transformacja ma dotyczyć:

  • zwiększenia do 60% minimalnego progu ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w odniesieniu do nowych instalacji, w celu poprawy efektywności procesów produkcji biopaliw, jak również w celu zniechęcenia do dalszych inwestycji w instalacje o słabych parametrach emisji gazów cieplarnianych;
  • włączenia czynników dotyczących pośredniej zmiany sposobu użytkowania gruntu do składanych przez dostawców paliw i państwa członkowskie sprawozdań dotyczących ograniczania emisji gazów cieplarnianych dzięki biopaliwom i biopłynom;
  • ograniczenia do 2020 r. obecnego poziomu zużycia, tj. 5%, ilości biopaliw i biopłynów produkowanych z upraw roślin spożywczych, które mogą być zaliczane na poczet unijnego celu zakładającego uzyskanie do 2020 r. 10 proc. udziału energii odnawialnej w sektorze transportu, przy utrzymaniu niezmienionych celów dotyczących łącznego udziału energii odnawialnej i ograniczenia intensywności emisji;
  • stworzenia zachęt rynkowych dla biopaliw, które są źródłem zerowych lub minimalnych emisji wynikających z pośredniej zmiany sposobu użytkowania gruntu, a w szczególności dla biopaliw II i III generacji produkowanych z surowców niepowodujących dodatkowego zapotrzebowania na grunty, w tym różnego rodzaju odpadów, alg i słomy. Będą one wnosić większy wkład w realizację celu zakładającego osiągnięcie 10 proc. udziału energii odnawialnej w transporcie, który został wyznaczony w dyrektywie w sprawie energii ze źródeł odnawialnych.

ARGUMENTY

  • wyższa redukcja emisji CO2,
  • wyższa efektywność energetyczna,
  • różnorodność surowców – wyklucza konkurencję z produkcją żywności przemawiając za rozwojem przetwórstwa surowców niespożywczych,
  • im większy będzie udział biopaliw II generacji w produkcji biopaliw tym wzrost cen będzie niższy
  • testy dokonane przez firmę "General Motors” wykazały, że zawartość biokomponentów w oleju napędowym na poziomie 10 procent nie ma większego wpływu na pracę i żywotność silnika.

Dla Europy istotne jest ciągłe ulepszenie procesów konwersji biopaliw drugiej generacji ponieważ do 2020 r. ma wejść w życie wymóg 10-procentowej zawartości biokomponentu w paliwach.

TECHNOLOGIE OTRZYMANIA BIOPALIW II GENERACJI

Technologie biopaliw drugiej generacji są dość złożone z wieloma opcjami i różnymi drogami przebiegu.

TECHNOLOGIA PRZEROBU FAZY GLICERYNOWEJ FIRMY BIOTEN